Medytacja transcendentalna

Medytacja transcendentalna ma swojego założyciela — jest nim hinduski mędrzec Maharishi Mahesh Yogi

Transcendentalna medytacja została rozpropagowana praktycznie na całym świecie poprzez założoną przez niego organizację Maharishi Foundation Ltd. Transcendentalna medytacja (TM) jest bardzo prosta w praktykowaniu. Siada się z zamkniętymi oczami na mniej więcej 20 minut i powtarza się otrzymaną od nauczyciela mantrę.

Entuzjaści tej techniki medytacyjnej podają wiele jej zalet: zwiększa się sprawność umysłowa i fizyczna, polepsza się zdrowie, łatwiej przychodzą sukcesy w pracy, poprawiają się relacje z otoczeniem i wiele innych. Są liczne badania naukowe dowodzące pozytywnego wpływu medytacji transcendentalnej na życie osób systematycznie ją uprawiających. Niestety, ich wiarygodność jest przez wielu podważana, ponieważ były wykonywane na zlecenie Maharishi Foundation Ltd. Badania te wykazały wyciszenie umysłu, głęboką relaksację ciała, spadek zużycia tlenu, i to w czasie czuwania umysłu. Są to efekty dotyczące osób ćwiczących. Jednak badania dowiodły istotnego wpływu wykonywania medytacji transcendentalnej na otoczenie. Otóż stwierdzono, że jeżeli w danej społeczności medytację tę wykonuje co najmniej 1% ogółu mieszkańców, to zmniejsza się przestępczość, jest mniejsza liczba wypadków drogowych, chorych, ludzie są bardziej aktywni. A mowa tu o osobach, które z medytacją transcendentalną nie mają nic wspólnego, poza tym, że przebywają na tym samym obszarze co grupa medytująca.

Medytacja transcendentalna jest uprawiana na świecie przez ponad 6 milionów osób. W Polsce jest nauczana przez Towarzystwo Transcendentalnej Medytacji oraz przez Polskie Towarzystwo Idealnej Edukacji.

Rozwój Duchowy proponowany przez Fundację Homo Homini Frater duży nacisk kładzie na medytację, jako ważne narzędzie samodoskonalenia. Jakkolwiek uważamy medytację transcendentalną za technikę dobrą, dającą opisane wyżej efekty, uczymy innej techniki medytacyjnej, którą nazywamy medytacją naturalną. Naszym zdaniem medytacja naturalna daje głębsze efekty w osobistym rozwoju duchowym osób ją praktykujących.

Wybaczanie

Wybaczanie — umiejętność istotna z punktu widzenia rozwoju duchowego, ale trudna

Przebaczam, czyli nie żywię urazy do osoby, która mnie lub kogoś z moich najbliższych skrzywdziła. Czy to wiąże się z zapomnieniem? Z całą pewnością nie. Wybaczyliśmy, ale pamiętamy o doznanej krzywdzie. Wybaczanie jest ważne, ponieważ pozwala nadal współpracować z osobą, która skrzywdziła. Jednakże wybaczanie nie powinno pozwalać na kolejne podobne negatywne zachowanie się krzywdziciela, dlatego potrzebna jest pamięć o doznanej krzywdzie.

W rozwoju duchowym wybaczanie odgrywa ogromną rolę. W prawidłowo realizowanej drodze życia wybaczanie jest naturalną konsekwencją rozwoju duchowego. Na pewnym etapie rozwoju duchowego wybaczanie staje się oczywistością realizowaną świadomie i pozaświadomie. Wybaczanie jest jednym z istotnych elementów proponowanego programu Rozwoju Duchowego.

Rozwój duchowy człowieka

Można powiedzieć, że definicji rozwoju duchowego jest tyle, ilu jest ludzi. Osoby prowadzące zajęcia z astrologii uważają, że rozwojem duchowym jest to, co robią. Podobny pogląd prezentują osoby zajmujące się wszelkiego rodzaju ezoteryką, parapsychologią, bioterapią, psychotroniką czy radiestezją. Z punktu widzenia prezentowanego tu rozumienia rozwoju duchowego są w pewnym sensie w błędzie, bo w trakcie swych zajęć zaledwie ocierają się o rozwój duchowy.

Wszelka działalność człowieka wiąże się z rozwojem duchowym, ponieważ najważniejszym i najdoskonalszym ćwiczeniem duchowym jest samo funkcjonowanie w tym świecie. Z tego powodu radiestezja, psychotronika, parapsychologia, bioenergoterapia i inne formy zainteresowań wiążących się ze zjawiskami paranormalnymi zawsze ocierają się o rozwój duchowy. Należy sobie uzmysłowić, że jedynym powodem, dla którego „męczymy” się na ziemi, jest nasz duchowy rozwój. To tylko dlatego tu się rodzimy, realizujemy bardziej wzniosłe lub przyziemne cele, co przekłada się na doświadczenie życiowe, będące najważniejszym ćwiczeniem duchowym. W praktyce to doświadczenie życiowe wychodzi nam lepiej lub gorzej; bliżej przeznaczenia lub dalej, z mądrzejszym wykorzystaniem wolnej woli lub bardziej egoistycznym.

Jednak nam chodzi o pewnego rodzaju świadomą aktywność przekładającą się na szybszy duchowy rozwój. We wszystkich kręgach kulturowych, w różnych częściach świata, za taką podstawową technikę uznawana jest medytacja. W trakcie zajęć uczymy tzw. medytacji naturalnej, opracowanej przez autorów programu rozwoju duchowego. Jest to medytacja głęboka — skuteczna, indywidualna, dostosowana do konkretnej osoby, w pełni bezpieczna, wypraktykowana w ciągu ponad 30. lat przez wiele tysięcy osób.

Drugim aspektem rozwoju duchowego jest wchodzenie w coraz głębszą prawdę. Oczywiście wiąże się to nierozerwalnie z medytacją, ale również z wykładami o duchowości.

Rozwój duchowy człowieka

W rozwoju duchowym człowieka mówimy o przyśpieszeniu tego rozwoju, o wejściu na drogę jego prawidłowej realizacji. Fundamentem rozwoju człowieka jest jego rozwój duchowy. Bez duchowego rozwoju każda dziedzina rozwoju człowieka będzie ułomna.

Medytacja okazuje się przydatnym narzędziem także w sprawach zawodowych (likwiduje stres), zdrowotnych czy rodzinnych. Widzenie sensu życia zdecydowanie wzmacnia motywację do różnorodnej aktywności. Mądrość jest bardzo przydatna w podejmowaniu decyzji. Rozumienie swojego miejsca w świecie niewątpliwie daje poczucie swoistego komfortu psychicznego. To wszystko wynika z rozwoju duchowego człowieka.